Κόσμος

Άνδρας 43 ετών πήγε στον γιατρό με πόνους στο στομάχι – Έξι μήνες αργότερα, πέθανε από τον «σιωπηλό δολοφόνο»

Άνδρας 43 ετών πήγε στον γιατρό με πόνους στο στομάχι – Έξι μήνες αργότερα, πέθανε από τον «σιωπηλό δολοφόνο»

Ο καρκίνος του παγκρέατος — η «σιωπηλή ασθένεια» που συχνά διαγιγνώσκεται σε προχωρημένο στάδιο — στοίχισε τη ζωή ενός 43χρονου άνδρα από το Ηνωμένο Βασίλειο, του Michael Armishaw, ο οποίος δεν είχε παρουσιάσει κανένα σύμπτωμα μέχρι να φτάσει στο στάδιο 4.

Η οικογένειά του μοιράζεται στο People τη συγκλονιστική του ιστορία, θέλοντας να ευαισθητοποιήσει το κοινό για τη νόσο. Όπως ανέφερε η αδελφή του, Claire, ο Michael άρχισε να αισθάνεται πόνους στο στομάχι τον Σεπτέμβριο του 2025. «Νομίζαμε ότι ήταν απλώς μια στομαχική ίωση, πέτρα στη χολή ή κάποιο πρόβλημα με το συκώτι του», είπε στην εφημερίδα Daily Mail. «Μετά από μερικές εβδομάδες, τα συμπτώματα χειροτέρεψαν».

Ο Michael, από το Nottinghamshire της Αγγλίας, επισκέφθηκε τον γιατρό του, ο οποίος αρχικά θεώρησε ότι επρόκειτο για πέτρες στη χολή και του έκανε εξετάσεις. Ωστόσο, τα αποτελέσματα αποκάλυψαν κάτι πολύ πιο σοβαρό: καρκίνο του παγκρέατος στο τέταρτο στάδιο, με μεταστάσεις.

«Ήμασταν όλοι σε σοκ», δήλωσε η Claire. «Δεν περιμένεις μια τέτοια διάγνωση, ειδικά σε έναν άνθρωπο τόσο νέο. Ήταν συντετριμμένος. Το αποκαλούν “σιωπηλό δολοφόνο”, γιατί τα συμπτώματα εμφανίζονται πολύ αργά».

Η διάγνωση και η μάχη με τη νόσο

Ο καρκίνος του παγκρέατος θεωρείται ένας από τους πιο επιθετικούς τύπους καρκίνου, καθώς τα συμπτώματα συνήθως εκδηλώνονται όταν η ασθένεια έχει ήδη προχωρήσει. Σύμφωνα με τον οργανισμό PanCAN, το ποσοστό πενταετούς επιβίωσης φτάνει μόλις το 44% όταν εντοπίζεται μόνο στο πάγκρεας, ενώ συνολικά δεν ξεπερνά το 13%.

«Είναι απίστευτο», πρόσθεσε η Claire. «Μέσα σε λίγες εβδομάδες από τα πρώτα συμπτώματα, έφτασε στο στάδιο 4».

Η τραγική είδηση ήρθε έναν χρόνο μετά τον θάνατο του πατέρα τους από καρκίνο του πνεύμονα. «Ο Michael ένιωθε ενοχές που αρρώστησε, επειδή είχαμε ήδη περάσει τόσα. Ζητούσε συγγνώμη και έλεγε ότι δεν ήθελε να μας βάλει ξανά σε αυτή τη δοκιμασία. Του λέγαμε ότι δεν έφταιγε και ότι τον αγαπάμε», είπε η αδελφή του.

Το τέλος μιας δύσκολης μάχης

Παρά τη χημειοθεραπεία και την ακτινοθεραπεία, ο καρκίνος εξαπλώθηκε και στον εγκέφαλο. Τον Απρίλιο, ο Michael υπέστη σοβαρή κρίση και πέθανε στις 26 του μήνα, έχοντας στο πλευρό του την οικογένειά του.

Η Claire έχει ξεκινήσει εκστρατεία συγκέντρωσης χρημάτων μέσω GoFundMe για την κάλυψη των εξόδων της κηδείας. «Είμαστε συντετριμμένοι που χάσαμε και τον Michael και τον πατέρα μας σε τόσο μικρό χρονικό διάστημα. Οι τελετές είναι πολύ ακριβές και θέλουμε να του αποδώσουμε την αγάπη που του αξίζει», ανέφερε.

«Δεν είχε καταλάβει πόσο τον αγαπούσαμε όλοι», κατέληξε. «Ελπίζω τώρα να το γνωρίζει».

Πηγή: tanea.gr

Θεσσαλία

Οι επαγγελματίες αλιείς της Μαγνησίας παραμένουν χωρίς ουσιαστική αποζημίωση, σχεδόν δύο χρόνια μετά το φαινόμενο με τα νεκρά ψάρια στον Παγασητικό, που καταγράφηκε το καλοκαίρι του 2024 και επηρέασε για μεγάλο διάστημα την εμπιστοσύνη των καταναλωτών.

ΧΩΡΙΣ ΦΙΛΤΡΟ
Η Περιφέρεια Θεσσαλίας επιβεβαιώνει τον στρατηγικό της ρόλο στην ενίσχυση του αγροδιατροφικού τομέα, μέσω της επιτυχημένης πραγματοποίησης της 2ης εκδήλωσης του έργου ‘VISION4FOOD’.
Η πρωτοβουλία αυτή αναδεικνύει την σημασία της συνεργασίας μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων μερών (παραγωγών, επιχειρηματιών και φορέων χάραξης πολιτικής) , για τον μετασχηματισμό του τοπικού οικοσυστήματος καινοτομίας.
Διεθνείς συνεργασίες — ανταλλαγή δώρων και προθέσεων

Πραγματοποιήθηκε συνάντηση στην Λάρισα, με αντιπροσωπεία από το Υπουργείο Παιδείας της Ισπανίας (Βαλένθια). Συζητήθηκαν καινοτόμα προγράμματα, όπως το 'AI-SECRETT', που συνδέει την Τεχνητή Νοημοσύνη με την ψηφιακή και πράσινη μετάβαση στην εκπαίδευση. Η συνεργασία, με την διαμεσολάβηση του 'JOIST', στοχεύει στην ανταλλαγή καλών πρακτικών και την ενίσχυση της εξωστρέφειας της Θεσσαλίας.

Ισπανική αντιπροσωπεία, ευρωπαϊκά προγράμματα, τεχνητή νοημοσύνη, καινοτομία.

Και στο τέλος; 
Αναμνηστικά δώρα ... (!)

Επειδή, τίποτα δεν σφραγίζει μιά "στρατηγική συνεργασία" καλλίτερα , από ένα μετάλλιο , ή κι' ένα λεύκωμα, όπως καί μιά υπόσχεση  —  ότι «θα τα ξαναπούμε» ... (!)    {... Μάλλον ποτέ ...!}

Η ουσία μένει εκεί, που ανήκει  —  δηλαδή, στό επίπεδο των καλών προθέσεων και των ωραίων φωτογραφιών ... !