Στα 20 μέτρα από το 36ο Δημοτικό σχολείο (σχολείο του Λόφου Στρέφη) έγινε η εκτέλεση του 35χρονου το βράδυ του προηγούμενου Σαββάτου (13/6) στα Εξάρχεια, την ώρα που πραγματοποιούνταν σχολική γιορτή. Μιλούν στο in η Χρυσούλα Παπαγεωργίου, κοινοτική σύμβουλος και μητέρα μαθητή του σχολείου και η Μαργαρίτα Κιάου, επίσης μητέρα παιδιού του δημοτικού σχολείου.
Στην πλέον αστυνομοκρατούμενη γειτονιά της Αθήνας γίνονται εκτελέσεις για ξεκαθάρισμα λογαριασμών λίγα μέτρα από το αστυνομικό τμήμα και μόλις λίγα βήματα από τη διμοιρία που… φρουρεί το δημοτικό σχολείο της περιοχής.
Το βράδυ του Σαββάτου και κατά τη διάρκεια της εν ψυχρώ εκτέλεσης του άτυχου άνδρα στα σκαλιά του Λόφου του Στρέφη, το 36ο δημοτικό σχολείο (*το σχολείο του Λόφου) πραγματοποιούσε την γιορτή του για το κλείσιμο της σχολικής χρονιάς. Το σχολείο ήταν γεμάτο γονείς και παιδάκια που έπαιζαν, χόρευαν και κυκλοφορούσαν στον προαύλιο χώρο. Μπροστά από το σχολείο βρίσκεται εγκατεστημένη εδώ και πολύ καιρό μία διμοιρία των ΜΑΤ, οι οποίοι επιβεβαιώνουν όλα όσα καταγγέλλουν οι εξαρχειώτισσες κι οι εξαρχειώτες εδώ και χρόνια: πως η παρουσία τους είναι μόνο κατασταλτική και δεν συνεισφέρουν στην αντιμετώπιση της εγκληματικότητας.
Το in μίλησε με την Χρυσούλα Παπαγεωργίου, κοινοτική σύμβουλο και μητέρα, που βρισκόταν εκείνη την στιγμή στη γιορτή και με την Μαργαρίτα Κιάου, επίσης μητέρα παιδιού του δημοτικού σχολείου.
Ο πανικός των παιδιών
Την στιγμή του πυροβολισμού -και αυτό είναι σοκαριστικό- τα παιδάκια ήταν σίγουρα πως πρόκειται για ρίψη κρότου – λάμψης. Μιλάμε πάντα για παιδιά του δημοτικού. Ρώτησαν τη διμοιρία των ΜΑΤ “γιατί” και κάποιος από τους άντρες τους απάντησε πως δεν ευθύνονται οι ίδιοι, αλλά έπεσαν πυροβολισμοί.
Η συνέχεια είναι πανικόβλητα και τρομαγμένα παιδάκια να τρέχουν κλαίγοντας και να αναζητούν του γονείς τους. Μία κατάσταση δικαιολογημένου σοκ που αυτομάτως αποτυπώνεται στο μήνυμα: δεν είμαστε ασφαλείς στο σχολείο μας.
Το σχολείο είναι, ταυτόχρονα, χώρος παιχνιδιού. Δηλαδή και εκτός σχολικού ωραρίου παιδιά και έφηβοι μαζεύονται, παίζουν μπάσκετ και γενικώς κοινωνικοποιούνται σε επίπεδο γειτονιάς.
«Η αστυνομία, για άλλη μία φορά, δεν έκανε τη δουλειά της», αναφέρει η κυρία Χρυσούλα Παπαγεωργίου.
«Στα σκαλάκια της Καλλιδρομίου το Σάββατο, 13/6, γύρω στις 8μ.μ., σε ελάχιστη απόσταση από το Α.Τ., η αστυνομία για άλλη μια φορά (δεν) έκανε τη δουλειά της. Τουλάχιστον 5 πυροβολισμοί και ένας νεκρός, με δράστη κάποιον που σαφώς και δεν είδε προς τα πού πήγε. Γιατί την ίδια στιγμή, στα 20 μέτρα, κοιτούσε μήπως τα παιδιά χορεύοντας προχωρούσαν σε ανακατάληψη του άδειου κτιρίου/αναψυκτηρίου. Και τα παιδιά άκουγαν πυροβολισμούς και νόμιζαν ότι τους επιτίθεται η αστυνομία με κρότου λάμψης».
Ένα πρόβλημα διαρκείας
Ο λόφος του Στρέφη είναι, πλέον, ο μοναδικός πνεύμονας πρασίνου στην περιοχή και εκεί, μάλιστα, βρίσκεται η μοναδική δημόσια παιδική χαρά.
«Από τις 26 Απριλίου 2025 η παρουσία των ΜΑΤ είναι μόνιμη σε όλο τον λόφο του Στρέφη. Περιπολικά και μηχανάκια της ομάδας ΔΕΛΤΑ διασχίζουν το λόφο ή στρατοπεδεύουν στις εισόδους του. Τζιπ της ΟΠΚΕ παρκάρουν επί 24ωρο στη μέση του λόφου, καταλαμβάνοντας ένα σημαντικό μέρος του, δυσχεραίνοντας την κυκλοφορία των πεζών. Πλέον δίπλα στα παιδιά στέκονται διμοιρίες των ΜΑΤ, αυτοκίνητα της αστυνομίας και άνδρες της ΟΠΚΕ. Οι γονείς και συνοδοί δεν έχουμε πού να κάτσουμε γιατί τα παγκάκια είναι κατειλημμένα από τους αστυνομικούς του λόφου», λέει η κα Μαργαρίτα Κιάου.
«Δεν θέλουμε τα παιδιά μας να μεγαλώνουν βλέποντας όπλα, χειροβομβίδες, ασπίδες, γκλομπ και κινδυνεύοντας να εισπνεύσουν ανά πάσα στιγμή δακρυγόνα», συνεχίζει.
Η κατάσταση έχει γίνει τόσο έντονα αναπόσπαστο σημείο της καθημερινότητας των παιδιών, που αρκετά παιδιά στις ζωγραφιές τους βάζουν πράσινους και μπλε αστυνομικούς. Άλλα παιδιά ακόμα δεν έχουν ξεπεράσει το σοκ από την επίθεση τον περσινό Απρίλιο, όταν οι άνδρες των ΜΑΤ έριξαν δακρυγόνα και κρότου λάμψης στο γήπεδο μπάσκετ του λόφου και χτύπησαν κόσμο μπροστά στα μάτια τους. Κάποια παιδιά έχασαν τους γονείς τους μες στον πανικό, ενώ οι άνδρες των ΜΑΤ παρεμπόδισαν γονείς από το να ψάξουν να βρουν τα παιδιά τους.
Ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 36ου Δημοτικού έχει ήδη βγάλει σχετικές ανακοινώσεις διαμαρτυρίας, ενώ προχώρησε σε αναφορά στον Συνήγορο του Πολίτη (12/5/25).
«Φέτος σε σχολικό ποδοσφαιρικό τουρνουά που διοργανώθηκε στο μπασκετάκι του λόφου Στρέφη το Μάρτιο- Απρίλιο με τη συμμετοχή 5 Δημοτικών της ευρύτερης περιοχής (14ο, 28ο, 35ο, 36ο και ΠΣΠΑ -Πειραματικό της Σκουφά-) οι διμοιρίες ήταν από δίπλα και παρά την έκκληση του Συλλόγου Γονέων να απομακρυνθούν, λάβαμε αρνητική απάντηση», λέει, τέλος, η κα Κιάου.
Διαρκές καθεστώς τρομοκρατίας και η εγκληματικότητα παραμένει ανεξέλεγκτη
Πριν έναν χρόνο έγινε η μεγαλύτερη επίθεση. Ενώ τα παιδιά συμμετείχαν στο τουρνουά ποδοσφαίρου που γινόταν στο γηπεδάκι του μπάσκετ, παιδιά και γονείς του σχολείου μας αλλά και της γειτονιάς, βρεθήκαμε αντιμέτωποι με τις δυνάμεις των ΜΑΤ που χρησιμοποιούσαν δακρυγόνα και κρότου λάμψης με στόχο τον εκφοβισμό και την απομάκρυνσή μας από τον λόφο.
Τον τελευταίο ενάμιση χρόνο οι δυνάμεις των ΜΑΤ δεν διστάζουν να απειλούν, να σπρώχνουν με τις ασπίδες, να ρίχνουν ξύλο, χημικά και κρότου λάμψης παρουσία των παιδιών.
Κλούβες της αστυνομίας κλείνουν τους δρόμους της γειτονιάς, οι διμοιρίες περπατάνε σε δρόμους και πεζοδρόμια σε σημείο που στα κάγκελα του δημοτικού σχολείου τα παιδιά έχουν αφήσει σημειώματα «Μην τρέχετε».
Η παρουσία και, δυστυχώς, η δράση των ΜΑΤ δεν είναι ασυνήθιστη. Οι γονείς έχουν επανειλημμένα καταγγείλει επιθέσεις με δακρυγόνα, κρότου – λάμψης ή και ύβρεις. Οι έφηβοι των Εξαρχείων πέφτουν, επίσης, θύματα τραμπουκισμού, καθώς ο σωματικός έλεγχος δεν είναι ασυνήθιστος. Πιο πολύ ανησυχούν οι μαθητές του Εσπερινού σχολείου, που είναι στην πλειοψηφία τους μετανάστες.
Αλλά εδώ τίθεται το ζήτημα του ίδιου του δημόσιου χώρου. Πού μπορούν να συναντηθούν αυτά τα παιδιά, αν ο μοναδικός χώρος πρασίνου αστυνομοκρατείται και τριγύρω γίνεται μία εμφανέστατη διακίνηση ναρκωτικών που, μάλιστα, οδηγεί ακόμη και σε εκτελέσεις;
Ο Δράκουλας των Εξαρχείων
Είναι κοινώς γνωστό πως η εγκληματικότητα στην περιοχή των Εξαρχείων συμβαίνει -και ελέγχεται- από τη διακίνηση των ναρκωτικών. Αυτό γίνεται δεκαετίες τώρα. Παλιότερα ήταν στην οδό Τοσίτσα, μετά μεταφέρθηκαν έξω από τη Νομική Σχολή, αισίως βρίσκονται πια στην οδό Καλλιδρομίου. Μόλις 100 μέτρα από το Αστυνομικό Τμήμα και μόλις 20 μέτρα από την πιο κοντινή διμοιρία των ΜΑΤ.
Και όμως, η διακίνηση, η χρήση και τελικά οι εκτελέσεις γίνονται κάτω από τη μύτη της αστυνομίας. Αν όχι δίπλα.
«Η πολιτεία δεν υπολογίζει όμως, όπως φαίνεται, τα Εξάρχεια ως μέρος που κατοικούν άνθρωποι, έχει σχολεία και παιδιά. Προωθείται ο τουρισμός με τα αμέτρητα airbnb, τα μαγαζιά διασκέδασης και η ανεξέλεγκτη ανάπτυξη των τραπεζοκαθισμάτων τους. Ταυτόχρονα παιδικοί σταθμοί (πχ. στην οδό Θεμιστοκλέους) κλείνουν και τα διαμερίσματα μετατρέπονται σε καταλύματα για τουρίστες. Οι μόνιμοι κάτοικοι αισθάνονται ότι βρίσκονται υπό διωγμό», λέει η Μαργαρίτα Κιάου.
Οι ίδιοι οι αστυνομικοί θέλουν να μεταφερθούν. «Ακόμα και οι ίδιοι οι αστυνομικοί το ζητούν και επίσημα με τα συνδικαλιστικά τους όργανα. Κάθονται και δεν κάνουν τίποτα, όλη μέρα είναι στο κινητό και βαριούνται. Μας λένε: “πέστε κι εσείς κάτι να φύγουμε, δεν αντέχουμε άλλο εδώ”».
Το πείραμα των Εξαρχείων με τα airbnb, τον τουρισμό, το γενικότερο gentrification δε συμβαίνει για πρώτη φορά στην Αθήνα. Το πλέον αποτυχημένο παράδειγμα, είναι αυτό της περιοχής του Κεραμεικού. Όσο και αν τουριστικοποιήθηκε, όσα καταστήματα και αν άνοιξαν, στο τέλος της ημέρας και μόλις έπεφτε το σκοτάδι γέμιζαν οι στενοί δρόμοι από διακινητές και χρήστες ναρκωτικών.
Με τη διαφορά, βέβαια, πως -σε αντίθεση με τα Εξάρχεια- στον Κεραμεικό δεν υπάρχει μία διμοιρία σε κάθε δρόμο.
Πηγή: in.gr
