H μείωση και η σταδιακή κατάργηση της προκαταβολής φόρου για επιχειρήσεις και ελεύθερους επαγγελματίες είναι το μέτρο που θα βρεθεί στον πυρήνα των κυβερνητικών εξαγγελιών στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, καθώς θεωρείται ότι μπορεί να δώσει ουσιαστική ανάσα ρευστότητας στην αγορά. Η προκαταβολή φόρου αποτελεί εδώ και χρόνια ένα από τα μεγαλύτερα βάρη για επιχειρήσεις και επαγγελματίες, καθώς τους υποχρεώνει να προπληρώνουν φόρο για εισοδήματα που δεν έχουν ακόμη αποκτήσει. Καταβάλλεται για φορολογικές υποχρεώσεις του επόμενου έτους, γεγονός που επιβαρύνει σημαντικά τα ταμειακά διαθέσιμα μιας επιχείρησης. Σε πολλές περιπτώσεις, μια επιχείρηση καλείται να πληρώσει υψηλή προκαταβολή με βάση την προηγούμενη χρονιά, ακόμη κι αν η τρέχουσα χρήση είναι χειρότερη. Έτσι, το μέτρο λειτουργεί στην πράξη σαν ένας πρόσθετος φόρος, ο οποίος περιορίζει τη ρευστότητα και δυσκολεύει τον προγραμματισμό.
Με τη μείωση και την κατάργησή της τα επόμενα χρόνια η επιχείρηση θα μπορεί να κρατήσει περισσότερα χρήματα για την καθημερινή της λειτουργία, όπως πληρωμές προμηθευτών, μισθούς, ενοίκια και λοιπά λειτουργικά έξοδα.
Παράλληλα, δημιουργείται μεγαλύτερο περιθώριο για επενδύσεις, ανάπτυξη και αντιμετώπιση έκτακτων οικονομικών δυσκολιών. Η μείωση είναι ιδιαίτερα σημαντική για μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις, οι οποίες συχνά αντιμετωπίζουν περιορισμένη πρόσβαση σε χρηματοδότηση. Συνεπώς το μέτρο δεν αποτελεί μόνο φορολογική διευκόλυνση, αλλά ουσιαστικά στήριξη της βιωσιμότητας και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων.
Σήμερα οι επιχειρήσεις προκαταβάλλουν το 80% του φόρου εισοδήματος που προκύπτει από τα κέρδη της προηγούμενης χρήσης, ενώ για τις τράπεζες το ποσοστό φθάνει στο 100%. Για τους ελεύθερους επαγγελματίες και τις ατομικές επιχειρήσεις, η προκαταβολή διαμορφώνεται στο 55%. Το ποσό αυτό καταβάλλεται παράλληλα με τον κύριο φόρο, με αποτέλεσμα η συνολική φορολογική επιβάρυνση να αυξάνεται απότομα και να δημιουργεί έντονες πιέσεις στα ταμεία των επιχειρήσεων.
Το βασικό σενάριο
Για τον λόγο αυτό, το βασικό σενάριο που βρίσκεται στο τραπέζι προβλέπει σταδιακή μείωση του ποσοστού της προκαταβολής κάθε χρόνο. Η πορεία της μείωσης θα εξαρτηθεί από την εξέλιξη των φορολογικών εσόδων και την υπεραπόδοση του Προϋπολογισμού. Σύμφωνα με τον έως τώρα σχεδιασμό, θα αποτελέσει την κεντρική εξαγγελία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, ενώ αναμένεται να ενταχθεί στο ευρύτερο πακέτο παρεμβάσεων που σχεδιάζεται για την επιχειρηματική κοινότητα. Στο ίδιο πλαίσιο εξετάζεται πλήρης κατάργηση του τέλους επιτηδεύματος, μειώσεις φορολογικών συντελεστών, αλλαγές στο τεκμαρτό σύστημα φορολόγησης των ελεύθερων επαγγελματιών και μείωση των ασφαλιστικών εισφορών.
Ερωτηθείς ο υπουργός Εθνικής Οικονομίας, Κυριάκος Πιερρακάκης, στο συνέδριο του Capital.gr αν στην επόμενη ΔΕΘ οι επιχειρήσεις θα είναι η προτεραιότητα, τόνισε ότι "πάντα οι επιχειρήσεις είναι προτεραιότητά μας.Μειώσαμε φόρους και εισφορές, κάναμε την ψηφιοποίηση του κράτους η οποία έχει ως τελικό αποδέκτη τις επιχειρήσεις, είναι αυτονόητο ότι πρέπει να γίνουν και άλλα, είναι προφανές ότι πρέπει να αφαιρεθούν και άλλα βάρη και σας διαβεβαιώ ότι θα τα αφαιρέσουμε, όσο μπορούμε, με βάση τον δημοσιονομικό χ ώρο που έχουμε στη διάθεσή μας και την προτεραιοποίηση που πρέπει να γίνει, γιατί καταλαβαίνουμε ότι υπάρχουν οξεία κοινωνικά προβλήματα που πρέπει να αντιμετωπίσουμε".
Tι ισχύει στην Ε.Ε.
Στην Ευρώπη δεν υπάρχει ενιαίο καθεστώς για την προκαταβολή φόρου των επιχειρήσεων. Συχνά λειτουργεί ως μηχανισμός σταδιακής καταβολής του φόρου μέσα στη χρονιά και όχι απαραίτητα ως βαριά πρόσθετη επιβάρυνση πάνω στον φόρο της προηγούμενης χρήσης. Η βασική διαφορά με την Ελλάδα είναι ότι σε αρκετές περιπτώσεις οι προκαταβολές συνδέονται με την εκτιμώμενη ή τρέχουσα κερδοφορία και μπορούν να αναπροσαρμοστούν, ώστε να μη δημιουργείται υπερβολική επιβάρυνση όταν τα κέρδη μειώνονται Η ελληνική ιδιαιτερότητα είναι ότι το υψηλό ποσοστό, σε συνδυασμό με την πληρωμή μαζί με τον κύριο φόρο, μπορεί να πιέζει έντονα τη ρευστότητα των επιχειρήσεων, ειδικά όταν η τρέχουσα χρονιά είναι λιγότερο κερδοφόρα.
Στη Γερμανία, οι επιχειρήσεις πληρώνουν προκαταβολές φόρου σε τριμηνιαίες δόσεις μέσα στο έτος. Οι δόσεις βασίζονται στην εκτιμώμενη τελική φορολογική υποχρέωση, συνήθως με βάση την τελευταία εκκαθάριση, αλλά μπορούν να προσαρμοστούν, όταν αλλάζουν τα δεδομένα της επιχείρησης. Οι ημερομηνίες πληρωμής για τον εταιρικό φόρο είναι συνήθως 10 Μαρτίου, 10 Ιουνίου, 10 Σεπτεμβρίου και 10 Δεκεμβρίου.
Στη Γαλλία, ο εταιρικός φόρος καταβάλλεται κατά τη διάρκεια του οικονομικού έτους μέσω τεσσάρων δόσεων, καθεμία ίση με το ένα τέταρτο της φορολογικής βάσης του προηγούμενου έτους. Για εταιρείες με χρήση που κλείνει στις 31 Δεκεμβρίου, οι δόσεις καταβάλλονται στις 15 Μαρτίου, 15 Ιουνίου, 15 Σεπτεμβρίου και 15 Δεκεμβρίου, ενώ η τελική εκκαθάριση γίνεται το επόμενο έτος.
Στην Ιταλία, το σύστημα είναι πιο κοντά στη λογική της προκαταβολής με βάση την προηγούμενη χρήση. Οι προκαταβολές για IRES και IRAP ισούνται, κατά γενικό κανόνα, με το 100% της καθαρής φορολογικής υποχρέωσης της προηγούμενης περιόδου και καταβάλλονται σε δύο δόσεις: 40% και 60%.
Στην Ισπανία, οι επιχειρήσεις καταβάλλουν τρεις προκαταβολές εταιρικού φόρου, μέσα στις πρώτες 20 ημέρες του Απριλίου, του Οκτωβρίου και του Δεκεμβρίου. Υπάρχει όμως και τρόπος υπολογισμού που βασίζεται στη φορολογητέα βάση των πρώτων 3, 9 ή 11 μηνών του ίδιου έτους, άρα το σύστημα μπορεί να συνδεθεί περισσότερο με την τρέχουσα οικονομική εικόνα της επιχείρησης.
Στην Ολλανδία, οι επιχειρήσεις λαμβάνουν προσωρινή φορολογική εκτίμηση. Αν η επιχείρηση αναμένει αύξηση ή μείωση της φορολογητέας κερδοφορίας της, μπορεί να ζητήσει προσαρμογή της προσωρινής εκκαθάρισης, ώστε να αποφύγει είτε μεγάλη τελική πληρωμή είτε μεγάλη επιστροφή αργότερα.
Πηγή: capital.gr
