Το Karlovy Vary International Film Festival γιορτάζει φέτος τα 60 του χρόνια, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά ότι παραμένει ένα από τα σημαντικότερα κινηματογραφικά φεστιβάλ της Ευρώπης. Δεν είναι μόνο οι παγκόσμιες πρεμιέρες ή τα βραβεία που τραβούν το ενδιαφέρον, αλλά και οι συζητήσεις που γεννιούνται γύρω από τον κινηματογράφο, την κοινωνία και την πολιτική. Οι πρώτες ημέρες της διοργάνωσης είχαν στο επίκεντρο τρεις προσωπικότητες με εντελώς διαφορετικές διαδρομές, αλλά με κοινό παρονομαστή την ανάγκη να μιλήσουν ανοιχτά για την εποχή μας: τον Dustin Hoffman, τον Jesse Eisenberg και τη Maggie Gyllenhaal.
Ο Ντάστιν Χόφμαν, που τιμήθηκε με τη Crystal Globe για τη συνολική προσφορά του στον παγκόσμιο κινηματογράφο, χάρισε μία από τις πιο συγκινητικές στιγμές της τελετής έναρξης. Βλέποντας στη μεγάλη οθόνη αποσπάσματα από ταινίες όπως το Rain Man, το Kramer vs. Kramer και το Tootsie, παραδέχθηκε ότι αισθάνεται ευγνωμοσύνη που πέρασε τη ζωή του κάνοντας αυτό που αγαπά περισσότερο. Όπως είπε, η υποκριτική ήταν το πρώτο πράγμα που τον έκανε να «χάνει την αίσθηση του χρόνου» και ακριβώς γι’ αυτό τον έκανε να αισθάνεται πραγματικά ζωντανός. Στην ομιλία του δεν παρέλειψε να εξάρει τον ρόλο των κινηματογραφικών φεστιβάλ, σημειώνοντας ότι είναι αυτά που συνεχίζουν να στηρίζουν τους δημιουργούς που εργάζονται με πάθος και αγάπη για την τέχνη του σινεμά. Οι πληροφορίες προέρχονται από ρεπορτάζ του Rafa Sales Ross για το Variety.
Λίγες ώρες αργότερα, παρουσιάζοντας την εμβληματική ταινία The Graduate, ο Χόφμαν δεν περιορίστηκε σε αναμνήσεις από τα γυρίσματα. Αντίθετα, έκανε μια πολιτική και κοινωνική ανάγνωση της ταινίας, υποστηρίζοντας ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι σήμερα εξίσου διχασμένες όσο και την περίοδο του πολέμου του Βιετνάμ. Σύμφωνα με τον ίδιο, η ουσία της ταινίας παραμένει αναλλοίωτη, καθώς οι νέοι εξακολουθούν να αναζητούν την ταυτότητά τους, ενώ οι προηγούμενες γενιές συχνά αντικατέστησαν την αγάπη με την υλική ευημερία. Με χιούμορ, ο ηθοποιός έκλεισε λέγοντας πως, στα σχεδόν 89 του χρόνια, εξακολουθεί να προσπαθεί να απαντήσει στο ερώτημα «ποιος είμαι πραγματικά». Στην ίδια συζήτηση αποκάλυψε ότι η συμμετοχή του στην ταινία ήταν σχεδόν τυχαία, αφού ο σκηνοθέτης Mike Nichols είχε φτάσει στο σημείο να εγκαταλείψει ολόκληρο το πρότζεκτ, μέχρι που τον είδε στην τελευταία ημέρα των δοκιμαστικών. Το σχετικό ρεπορτάζ υπογράφει ο Leo Barraclough για το Variety.
Σε διαφορετικό τόνο κινήθηκε ο Τζέσι Άιζενμπεργκ, ο οποίος παρέλαβε το President’s Award του φεστιβάλ. Ο ηθοποιός δήλωσε ξεκάθαρα ότι δεν θα ήθελε πλέον να υποδυθεί ξανά τον Mark Zuckerberg, καθώς δεν επιθυμεί να συνδέεται με ένα πρόσωπο που, όπως είπε, «δεν φαίνεται να ενδιαφέρεται πραγματικά για τους ανθρώπους». Ο πρωταγωνιστής του The Social Network εξήγησε ότι όταν γύριζαν την ταινία, ο Ζούκερμπεργκ ήταν σχεδόν άγνωστος στο ευρύ κοινό. Σήμερα όμως, μετά την εξέλιξη των κοινωνικών δικτύων, παραδέχεται ότι δεν αισθάνεται άνετα με αυτή τη σύνδεση. Ο ίδιος αποκάλυψε επίσης ότι δεν χρησιμοποιεί μέσα κοινωνικής δικτύωσης, επειδή θεωρεί πως ήδη, ως ηθοποιός, μιλά υπερβολικά για τον εαυτό του.
Ακόμη πιο ενδιαφέρουσες ήταν οι τοποθετήσεις του για τη διαφορά ανάμεσα στο αμερικανικό και το ευρωπαϊκό μοντέλο παραγωγής. Όπως ανέφερε, στις Ηνωμένες Πολιτείες η πρώτη ερώτηση αφορά πάντα το πώς θα επιστρέψουν τα χρήματα της επένδυσης, ενώ στην Ευρώπη το ενδιαφέρον στρέφεται συχνότερα στο πώς μια ταινία μπορεί να γίνει η καλύτερη δυνατή εκδοχή της. Δεν έκρυψε μάλιστα τον θαυμασμό του για την A24, χαρακτηρίζοντάς τη μία από τις ελάχιστες αμερικανικές εταιρείες που εξακολουθούν να δίνουν προτεραιότητα στους δημιουργούς και όχι αποκλειστικά στο εμπορικό αποτέλεσμα. Οι δηλώσεις αυτές προέρχονται από εκτενές ρεπορτάζ του Rafa Sales Ross για το Variety.
Την ίδια στιγμή, η Μάγκι Τζίλενχαλ απέδειξε γιατί θεωρείται πλέον μία από τις πιο ενδιαφέρουσες δημιουργούς της γενιάς της. Παραλαμβάνοντας επίσης το President’s Award, θυμήθηκε ότι η αγάπη της για τη σκηνοθεσία γεννήθηκε όταν, ως φοιτήτρια στην Πράγα, παρακολούθησε το Loves of a Blonde του Miloš Forman. Όπως είπε, εκείνη ήταν η στιγμή που κατάλαβε πως απέκτησε προσωπικό κινηματογραφικό γούστο και τη δική της φωνή ως δημιουργός. Οι πληροφορίες προέρχονται επίσης από ρεπορτάζ του Rafa Sales Ross για το Variety.
Σε ξεχωριστή συνέντευξη Τύπου, η Τζίλενχαλ μίλησε ακόμη πιο αναλυτικά για τη σκηνοθετική της πορεία. Εξήγησε ότι δεν προσπαθεί συνειδητά να σπάσει ταμπού ή να προκαλέσει, αλλά να δημιουργήσει χώρο ώστε να εκφραστούν αυθεντικές γυναικείες εμπειρίες που για δεκαετίες δεν είχαν θέση στον κινηματογράφο. Δεν ενδιαφέρεται για τις λεγόμενες «δυνατές γυναικείες ηρωίδες», αλλά για πολύπλοκους χαρακτήρες με αντιφάσεις, αδυναμίες, φόβους και επιθυμίες, επειδή μόνο έτσι αναγνωρίζει κάτι αληθινό από την ανθρώπινη εμπειρία. Υπογράμμισε επίσης ότι ένας από τους λόγους που πέρασε πίσω από την κάμερα ήταν επειδή, ως ηθοποιός, συχνά ένιωθε ότι αρκετοί σκηνοθέτες δεν ενδιαφέρονταν πραγματικά για τη δημιουργική της έκφραση. Το σχετικό κείμενο υπογράφει η Carole Horst για το Variety.
Αν υπάρχει ένα κοινό στοιχείο που ενώνει τις μέχρι στιγμής σημαντικότερες παρουσίες στο 60ό Φεστιβάλ του Κάρλοβι Βάρι, αυτό είναι ότι κανείς δεν αντιμετώπισε τον κινηματογράφο ως απλή ψυχαγωγία. Ο Ντάστιν Χόφμαν μίλησε για τη μνήμη, την ταυτότητα και τον πολιτικό διχασμό. Ο Τζέσι Άιζενμπεργκ άνοιξε τη συζήτηση για την ευθύνη των τεχνολογικών κολοσσών και το μέλλον του ανεξάρτητου σινεμά. Και η Μάγκι Τζίλενχαλ υπενθύμισε ότι ο κινηματογράφος εξακολουθεί να εξελίσσεται όταν δίνει χώρο σε φωνές που για δεκαετίες έμεναν στο περιθώριο. Αυτό ακριβώς είναι και το μεγαλύτερο κέρδος ενός φεστιβάλ όπως το Κάρλοβι Βάρι: ότι μετατρέπει τις προβολές σε αφορμή για έναν ευρύτερο διάλογο γύρω από την κοινωνία, την τέχνη και τον άνθρωπο.
www.ertnews.gr
